Μεταποίηση αρωματικών/φαρμακευτικών φυτών

Οι εδαφοκλιματικές συνθήκες της χώρας μας αποτελούν ιδανικό χώρο για την καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν εναλλακτικές καλλιέργειες σε πολλές προβληματικές περιοχές (ορεινές, ημιορεινές, περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα υποβάθμισης της ποιότητας του εδάφους κ.α.).

Συγκεκριμένα θα μπορούσαν να συντελέσουν στην:

• Aύξηση του γεωργικού εισοδήματος σε ορεινές και μειονεκτικές περιοχές του νομού,
• Aναδιάρθρωση των καλλιεργειών και στην εξεύρεση εναλλακτικών καλλιεργειών φιλικών προς το περιβάλλον,
• Παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας με βιολογικό τρόπο,
• Χρήση και στη διερεύνηση της επίδρασης των προϊόντων αρωματικών φυτών στη διατροφήανθρώπων και ζώων,
• Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και
• Προστασία του περιβάλλοντος.

Τα τελευταία χρόνια πολλές εταιρίες δραστηριοποιούνται με αντικείμενο τη μεταποίηση αρωματικών /φαρμακευτικών φυτών στην Ελλάδα. Παράδειγμα τέτοιας επιχείρησης στην περιοχή αποτελεί η ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ Ο.Ε. Ιδρύθηκε το 2005 στον δήμο Μουρικίου του Νομού Κοζάνης, με σκοπό την καλλιέργεια, παραγωγή και μεταποίηση αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, καθώς και προϊόντων που βασίζονται σε αυτά. (δρόγες αφεψήματα, ροφήματα, συμπληρώματα διατροφής, ποτά, αιθέρια έλαια, εκχυλίσματα, καλλυντικά κτλ.) και χρησιμοποιούνται για την σωματική υγεία και ευεξία. Αποτελεί μια μονάδα σύγχρονη, καθετοποιημένη, πιστοποιημένη με ISO 22000, που καλλιεργεί, μεταποιεί και παράγει προϊόντα που είναι τοποθετημένα σε επιλεγμένα φαρμακεία και καταστήματα σε όλη την Ελλάδα. Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί η εταιρεία είναι αυστηρά ελληνικές και καλλιεργούνται από εκπαιδευμένους αγρότες με τα πρότυπα της ολοκληρωμένης διαχείρισης, σε επιλεγμένες περιοχές στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα.

Παραδείγματα προϊόντων της εταιρίας- επιτυχημένες ιδέες μεταποίησης, αποτελούν τα:

• Aιθέρια έλαια από απόσταξη αρωματικών/φαρμακευτικών φυτών για χρήση στη φαρμακευτική, κτηνιατρική, φυτοπροστασία, αρωματοθεραπεία, κοσμητολογία, αισθητική, αρωματισμό τροφίμων και ποτών κ.τ.λ.,
• Aνθόνερα από απόσταξη αρωματικών φυτών για χρήση σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής, αρτοποιίας και τροφίμων,
• Tσάι Φίλτρου από μείγματα αρωματικών φυτών που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την ανακούφιση συμπτωμάτων άγχους, αϋπνίας, κρυολογήματος κ.τ.λ.,
• Ροφήματα από μείγματα μελιού με εκχυλίσματα ή αιθέρια έλαια αρωματικών/φαρμακευτικών φυτών που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την αντιμετώπιση του κρυολογήματος, της καταβολής,του άγχους κ.τ.λ.,
• Αρωματισμένα τρόφιμα και ποτά. Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ή βαλσάμικο ξύδι ή κρασί της Εορδαίας γης, ή τσίπουρο (για λικέρ), με αρωματικά/φαρμακευτικά φυτά για χρήσεις στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική.

 Τα αρωματικά φυτά ή τα εκχυλίσματά τους μπορούν ακόμη να χρησιμοποιηθούν στη ζωική παραγωγή σε αντικατάσταση συνθετικών αντιοξειδωτικών, αυξητικών αντιβιοτικών και/η κοκκιδιοστατικών.

Η χρήση τους στις ζωοτροφές και στη βιομηχανία ζωοτροφών γενικότερα σε αναλογία μέχρι 10kg/τόνο σιτηρεσίου μπορεί να υποκαταστήσει τα διάφορα προσθετικά χωρίς να επιβαρύνει το κόστος διατροφής σημαντικά και να συμβάλλει στην παραγωγή ζωοκομικών προϊόντων ποιότητας δυνάμενων να πιστοποιηθούν και να τύχουν υψηλότερες τιμές από τον καταναλωτή.

http://www.back-to-nature.gr/

Μαγικά μανιτάρια... κόβουν το κάπνισμα;

Μια ουσία που υπάρχει σε ψυχοτρόπα μανιτάριακαι προκαλεί μεταβολή της συνειδησιακής κατάστασης και ισχυρές παραισθήσεις μπορεί να συμβάλλει στη διακοπή του καπνίσματοςσύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα.

Στο πλαίσιο της μελέτης που διενήργησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη, χορηγήθηκε σε 15 εθελοντές με τη μορφή χαπιών η ουσία ψιλοκυβίνη που περιέχεται σε δεκάδες είδη “μαγικών μανιταριών”.

Έξι μήνες αργότερα οι 12 από τους 15 συμμετέχοντες, ήτοι ποσοστό 80%, παρέμεναν μη καπνιστές. Το αποτέλεσμα της δοκιμής αποκτά ιδιαίτερη αξία εάν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι οι συμβατικές φαρμακευτικές θεραπείες έχουν χαμηλό ποσοστό επιτυχίας, σε σχέση με αυτά που υπόσχονται, που δεν ξεπερνά το 35% για το πρώτο εξάμηνο. Επιθέματα, τσίχλες νικοτίνης και λοιπά σκευάσματα είναι ακόμα λιγότερο αποτελεσματικά.

—Το πείραμα

Οι καπνιστές που συμμετείχαν στη δοκιμή προσήλθαν σε ένα εργαστήριο διαμορφωμένο ως σαλόνι, έλαβαν ένα χάπι ψιλοκυβίνης των 20 μιλιγκράμ και άκουσαν μουσική με κλειστά τα μάτια για αρκετές ώρες, όσο διήρκεσε το ψυχεδελικό “ταξίδι”. Η χαλαρωτική εμπειρία σε ελεγχόμενο περιβάλλον απέτρεψε μια ενδεχόμενη κρίση άγχους και παράνοιας (bad trip) που συχνά συνοδεύει τη λήψη τέτοιων ουσιών.

Δύο εβδομάδες αργότερα, η ψυχεδελική συνεδρία επαναλήφθηκε με υψηλότερη δόση. Αρκετοί όμως από τους εθελοντές αρνήθηκαν και μια τρίτη δόση, καθώς οι προηγούμενες εμπειρίες τους δεν ήταν ευχάριστες. Η χορήγηση της ουσίας συνδυάστηκε με συνεδρίες γνωσιακής-συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας για 15 εβδομάδες.

Επόμενο βήμα της ερευνητικής ομάδας είναι να διενεργήσει μελέτες σε μεγαλύτερο δείγμα εθελοντών, ορισμένοι από τους οποίους θα αποτελέσουν την ομάδα ελέγχου, δηλαδή τους εθελοντές εκείνους στους οποίους θα χορηγηθεί αποκλειστικά ψευδοφάρμακο (placebo). Θα γίνουν επίσης τομογραφίες εγκεφάλου για να μελετηθεί η επίδραση της ψιλοκυβίνης στον εγκέφαλο των καπνιστών.

Η σχετική δημοσίευση της μελέτης γίνεται στην επιθεώρηση Journal of Psychopharmacology.

Το Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς πειραματίζεται με την ψιλοκυβίνη από το 2006 ακόμα στο πλαίσιο προγραμμάτων που χρηματοδοτεί η αμερικανική κυβέρνηση, αν και τα πειράματα συχνά συναντούν νομικούς περιορισμούς.

—Τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης

Τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης (Psilocybe Cubensis) είναι μύκητες του γένους Ψιλοκυβίνης που περιέχουν τις ουσίες ψιλοκυβίνη και ψιλοκίνη, και περιστασιακά άλλες ψυχοδραστικές ουσίες, τις τρυπταμίνες (tryptamines). Υπάρχουν πολλοί όροι της καθομιλουμένης για τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης, η πιο συνηθισμένη βέβαια είναι magic mushroom ή σκέτο shroom.

Tα μανιτάρια του γένους Psilocybe δεν είναι εθιστικά. Όταν η ψιλοκυβίνη εισάγεται στον ανθρώπινο οργανισμό, μεταβολίζεται στην ψιλοκίνη,την ουσία δηλαδή που προκαλεί τα παραισθησιογόνα αποτελέσματα.

Οι επιδράσεις είναι υποκειμενικέςκαι μπορούν να ποικίλουν από άτομο σε άτομο, λόγω της δοσολογίας, της μεθόδου προετοιμασίας, του προσωπικού μεταβολισμού κ.ά. Οι επιδράσεις συνήθως διαρκούν 3 με 8 ώρες αν και αυτό, μπορεί να φανεί περισσότερο στους χρήστες λόγω της ικανότητας της ψιλοκυβίνης να αλλάζει την αντίληψη του χρόνου.

econews

Τρόποι αποθήκευσης πατάτας

Οι πατάτες για να διατηρηθούν καλά πρέπει να τοποθετηθούν σε σκοτεινό και δροσερό μέρος χωρίς υγρασία, κάτι που τις εμποδίζει από το να φυτρώσουν και νωρίς.

Ας δούμε με την σειρά κάποιους φυσικούς τρόπους αποθηκέυσης :

1. Ιδανικός χώρος είναι ένα υπόγειο με ομοιόμορφη θερμοκρασία, τοποθετούμενες κάτω κατά στιβάδες λεπτές, καλυπτόμενες πρώτον με τα ξηρά τους φύλλα και έπειτα με άχυρο και χώμα.Βάζουμε πάνω από το τσουβάλι άχυρο και χώμα για να τραβήξουν την υγρασία και να μην επιτρέψουν τα έντομα να περάσουν.
2. Τις τοποθετούμε σ'ένα μεγάλο σκεύος ,κουβά ή βαρέλι , που έχουμε γεμίσει με άμμο με σκοπό να μην ακουμπάει η μια την άλλη. Έχω ακούσει οτι και η θαλλασινή άμμος είναι ιδανική.
3. Ακόμα αν τις βρέξουμε με θαλασσινό νερό ή ακόμα καλύτερα τις τοποθετήσουμε μέσα σ'ένα κουβά με θαλασσινό νερό κρατάει την πατάτα στην αρχική της κατάσταση και εμποδίζει την άνθιση οφθαλμών.
4. Μία άλλη έυκολη φυσική μέθοδος, που άκουσα πρόσφατα, αλλά δεν έχω δοκιμάσει είναι και με σκόνη άσβεστου ασβέστη
5. Αυτό που προτείνω να κάνετε που είναι και σχετικά επίκαιρο , γιατί έχουμε μαζέψει και μπόλικη στάχτη φέτος το χειμώνα, είναι αφού γεμίσετε ένα κουβά με τη στάχτη που μαζέψατε, να τοποθετήσετε μέσα τις πατάτες με τρόπο τέτοιο, ώστε να μην έχουν καμία επαφή μεταξύ τους.

Αποθήκευση πατάτας μετά την συγκομιδή από το χωράφι

Εάν η πατάτα δεν αποθηκευτεί σωστά και κάτω από κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, είναι σίγουρο ότι ο καλλιεργητής θα πάθει μεγάλες ζημιές, πολλές φορές μεγαλύτερες και από αυτές που μπορούν να προξενήσουν στο χωράφι οι διάφορες ασθένειες και εχθροί.

Επίσης είναι βέβαιο πως η διατήρηση της πατάτας δεν μπορεί να γίνει πρόχειρα, γιατί ο κόνδυλος της πατάτας είναι ζωντανός οργανισμός που διαπνέει σε όλη την διάρκεια της αποθήκευσης, είναι ευαίσθητος στο πολύ κρύο και στην ζέστη αλλά και στο σάπισμα κάτω από ακατάλληλες συνθήκες.
Οι απώλειες που μπορούν να λάβουν χώρα κατά την αποθήκευση της πατάτας, οφείλονται στην αναπνοή των κονδύλων, στην εξάτμιση του νερού και στην ανάπτυξη των διάφορων μικροοργανισμών. Υπολογίζεται ότι για τρίμηνη αποθήκευση η φύρα φθάνει στο 6-10%. 

Οι πατάτες που θα αποθηκευτούν πρέπει να είναι εντελώς στεγνές και όσο το δυνατόν πιο καθαρές και ειδικά από το χώμα. Γι αυτό και αφήνονται όπως αναφέραμε κάποιο διάστημα στο χωράφι (ποτέ σε δυνατό ήλιο) για να στεγνώσουν καλά μόλις ξεριζωθούν. Κατόπιν τις μεταφέρουμε σε σκιερό μέρος ή υπόστεγο και εκεί τις απλώνουμε για να στεγνώσουν εντελώς και να τριφτεί το χώμα που φέρουν. Οι πατάτες αφήνονται σε συνθήκες καλού αερισμού 1-3 ημέρες σε σωρούς μέχρι και 1 μέτρο ύψος, ενώ για να μην πρασινίσουν όταν υπάρχει έντονο φως σκεπάζονται με πυκνό στρώμα άχυρου ή με διάφορα σακιά που εμποδίζουν το φως. 

Κατά την μεταφορά από το χωράφι στο υπόστεγο γίνεται ένα πρώτο ξεκαθάρισμα και απομακρύνονται οι σάπιες και πληγωμένες πατάτες. Όταν μετά από λίγες μέρες διαπιστωθεί ότι οι πατάτες στέγνωσαν αρκετά καλά, τις μεταφέρουμε στην αποθήκη. Όταν στην εκμετάλλευση δεν υπάρχει υπόστεγο, η μεταφορά στην αποθήκη γίνεται απ ευθείας από το χωράφι αφού πρώτα στεγνώσουν πολύ καλά.
Μόλις μεταφέρεται η πατάτα στην αποθήκη, συνήθως στα κατώγια των σπιτιών, γίνεται πιο λεπτομερής διαλογή και απομακρύνονται όλες οι χαλασμένες, πληγωμένες ή ακόμη και οι πολύ μικρές. Εφόσον δεν έγινε διαλογή κατά μέγεθος στο χωράφι, χωρίζονται οι πατάτες σε χονδρές, μεσαίου μεγέθους και ψιλές. Όταν το χώμα είναι κολλημένο στους κονδύλους και δεν αποκολλάται εύκολα, τις πλένουμε και τις στεγνώνουμε στον αέρα σε σκιά.
Κατάλληλα κατώγια είναι αυτά που εξασφαλίζουν αερισμό και δροσισμό. Η θερμοκρασία δεν πρέπει να πέφτει κάτω από τους 0οC , αλλά ούτε και να ανεβαίνει πάνω από τους 7-8 οC , γιατί η πατάτα μόλις σπάσει ο λήθαργος (2-3 μήνες από την ωρίμανση του κονδύλου, αναλόγως της ποικιλίας), αρχίζει να φυτρώνει. Είναι φανερό πως αυτές οι θερμοκρασίες μόνο τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες επιτυγχάνονται χωρίς ψύξη και σε μέρη ορεινά όπως είναι η περιοχή. Επίσης απότομες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας είναι επιβλαβείς. 

O πρώιµες πατάτες ή σκρέιπερς, όπως είναι γνωστές στο εµπόριο, πατάτες δηλαδή που ξεφλουδίζονται εύκολα, διαλέ­γονται αµέσως µετά την εκρίζωση τους και διατίθενται στο εµπόριο, συνήθως σε αµειπτικές τιµές.

Oι συνήθεις πατάτες µαζεύονται όταν οι κόνδυλοι ωριµάσουν και µεταφέρονται στα συσκευαστήρια για εξαγωγή. Oι πατά­τες αποθηκεύονται κατά διάφορους τρόπους που αναλύονται στη συνέχεια:

1.Διατήρηση σε σωρούς: Η µέθοδος αυτή εφαρµόζεται πλέον σε πολύ λίγες περιπτώσεις. Oι πατάτες πρέπει να είναι τελείως ώριµες και απαλλαγµένες από ασθένειες, κτυπήµατα και πληγές.

Aρχικά ο χώρος του χωραφιού όπου πρόκειται να διατηρη­θούν οι πατάτες καθαρίζεται και ισοπεδώνεται, ακολουθεί ελαφρό σκόνισµα του εδάφους µε ένα εντοµοκτόνο (Τρέι­σερ, Σαϋπερµεθρίν και το βιολογικό παρασκεύασµα του Bα­κίλλου) και στη συνέχεια τοποθετούνται σε σωρούς που έχουν συνήθως 1 µέτρο ύψος, 1,5 µέτρο πλάτος και µήκος ανάλογο µε τη διαθέσιµη ποσότητα πατατών.

Tο µήκος των σωρών καλύτερα να διαχωρίζεται µε χώµα κά­θε 4-6 µέτρα για να εµποδίζεται η εξάπλωση τυχόν ασθέ­νειας από τον ένα σωρό στον άλλο. Aκολουθεί το σκόνισµα ολόκληρου του σωρού µε το ίδιο εντοµοκτόνο και ο σωρός σκεπάζεται µε αχυρόκολες και, τέλος, σαν επιστέγασµα, τοποθετείται ένα παχύ στρώµα από καλαµιές σιτηρών (µπά­λες ποκαλάµης).

2.Διατήρηση σε αποθήκες: Η µέθοδος εφαρµόζεται πλέον σε µικρή κλίµακα. Oι πατάτες, επίσης, διατηρούνται µέσα σε αποθήκες, µε καλό αερισµό, χαµηλή θερµοκρασία και σχετι­κή υγρασία.

Oι αποθήκες πρέπει να έχουν διπλή οροφή και τα παράθυρα να είναι προστατευµένα µε ειδικό δίκτυ µε πολύ µικρές τρύ­πες, για να αποκλείεται η είσοδος της πεταλούδας της λίτας.

Ο χρόνος διατήρησης των πατατών σε αποθηκευτικούς χώ­ρους εξαρτάται κυρίως από τις συνθήκες που επικρατούν στην αποθήκη κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης. Σαν απα­ραίτητοι όροι για την καλή διατήρηση των πατατών, αναφέρονται ο καλός αερισµός, η µη ύπαρξη σταγονιδίων νερού στους κονδύλους και η χαµηλή θερµοκρασία.

3.Διατήρηση σε ψυκτικούς θαλάµους: Είναι η πλέον διαδεδο­µένη σήµερα µέθοδος διατήρησης των πατατών γιατί δεν απαιτείται η χρησιµοποίηση εντοµοκτόνων και γιατί οι πατά­τες διατηρούνται καλύτερα για µεγαλύτερο χρονικό διάστη­µα από τις δύο προηγούµενες µεθόδους.

Με άριστες συνθήκες θερµοκρασίας, σχετικής υγρασίας, διοξειδίου του άνθρακα και οξυγόνου, οι πατάτες δυνατό να διατηρηθούν σε ψυκτικούς θαλάµους µέχρι και 7 µήνες. Οι πατάτες που προορίζονται για αποθήκευση σε ψυκτικούς θαλάµους πρέπει να είναι ώριµες, στεγνές και να έχουν επουλωµένες τις τοµές ή πληγές τους.

Κατάλληλες θερµοκρασίες µακροχρόνιας διατήρησης του πατατόσπορου είναι 3-4 βαθµοί Κελσίου (όχι κάτω των 2 βαθµών Κελσίου), των πατατών για τηγάνισµα 6-8 βαθµοί Κελσίου, για «τσιπς» 9-12 βαθµοί Κελσίου και για βραστές 4-5 βαθµοί Κελσίου.

Η σχετική υγρασία της ατµόσφαιρας να είναι 95% και η απο­θήκευση των πατατών για κατανάλωση να γίνεται πάντοτε στο σκοτάδι. Υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες των διαφό­ρων ποικιλιών σε συνθήκες διατήρησης τους, ανάλογα και µε τον προορισµό και χρήση τους. 

http://www.back-to-nature.gr/

Ελλάδα, η χώρα των 5.752 φυτών

Η Ελλάδα είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη βλάστηση, αποφάνθηκαν Γερμανοί βοτανολόγοι, σύμφωνα με τους οποίους στη χώρα μας υπάρχουν 5.752 είδη φυτών.

Μάλιστα το ένα στα πέντε – για την ακρίβεια 1.278 είδη – δεν απαντώνται οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Οι Γερμανοί ερευνητές σε συνεργασία με Έλληνες και Δανούς συναδέλφους τους μελετούσαν επί τρία χρόνια τα είδη βλάστησης της Ελλάδας στην προσπάθειά τους να πραγματοποιήσουν την πρώτη ολοκληρωμένη καταγραφή της ελληνικής χλωρίδας, καταγράφοντας με λεπτομέρειες ποιοι τύποι φυτών απαντώνται σε κάθε περιοχή.

Για παράδειγμα, η πορτοκαλί, κίτρινη ή κόκκινη τουλίπα του Ορφανίδη (Tulipa orphanidea) αναπτύσσεται μόνο στην Πελοπόννησο, σε υψόμετρα 700-1.600 μέτρων.

Το λείριο το μάρταγο (Lilium martagon) είναι ένα από τα πέντε είδη κρίνων στην Ελλάδα, ενώ απαντάται σε ορισμένες περιοχές της Αλβανίας. Επίσης, ενδημικό στη χώρα μας είναι και το ένα από τα μόλις δύο είδη φοινίκων της Ευρώπης, ο Κρητικός Φοίνικας (Phoenix theophrastii).

«Η Ελλάδα έχει βουνά ύψους σχεδόν 3.000 μέτρων, αλλά και πολλά νησιά με μακρά ιστορία απομόνωσης των εξαιρετικά ποικιλόμορφων βιοτόπων τους, καθένα από τα οποία έχει ένα πολύ διαφορετικό τοπικό κλίμα», γράφουν οι ερευνητές στη δημοσίευσή τους με τίτλο «Αγγειακά Φυτά της Ελλάδας περιγράφοντας ιδιαίτερα τα νησιά του Αιγαίου ως υπαίθρια εργαστήρια της εξελικτικής διαδικασίας.

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

 http://dasarxeio.com/

Σχετικά με τη διατήρηση των σπόρων

Για έναν μικροκαλλιεργητή, η σωστή μεταχείριση και διατήρηση των σπόρων που πρόκειται να σπείρει την επόμενη χρονιά αποτελεί μια χρήσιμη γνώση με οικονομικό αντίκτυπο.

 

Οι σπόροι σποράς γίνεται να προέρχονται είτε από την καλλιέργεια της προηγούμενης χρονιάς, είτε από την αγορά μιας μεγάλης ποσότητας σπόρων που επιβάλλεται να αποθηκευτούν.

Όσον αφορά την εξοικονόμηση χρημάτων από την εκ νέου αγορά σπόρων, θα πρέπει να υπάρξει συνέχιση της παραγωγής προϊόντων με ταυτόσημα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Δεν είναι απίθανο να σταματήσει η παραγωγή μιας ποικιλίας από τις εταιρίες παραγωγής σπόρων κάποια στιγμή, για μια σειρά από λόγους.

Με τυπική παρατήρηση και γνώση είναι πιθανή η διασταύρωση ποικιλιών αξιοποιώντας τα πιο ποιοτικά και παραγωγικά φυτά.

Στη συνέχεια θα γίνει αναφορά στα βασικότερα σημεία για επιτυχημένη διατήρηση των σπόρων.

Όσον αφορά τις συνθήκες αποθήκευσης, η θερμοκρασία θα πρέπει να κυμαίνεται γύρω στους 4.5οC και η υγρασία του χώρου πρέπει να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα για να αποκλειστεί η πιθανότητα πρώιμης βλάστησης των σπόρων. Μια έξυπνη λύση είναι ο καλλιεργητής να τους εισάγει σε πλαστικές σακούλες που κλείνουν υδατοστεγώς – αεροστεγώς ή σε ένα δοχείο και μετέπειτα στο ψυγείο.

  

Σημαντικό για τη μακροβιότητα της υγείας και της ζωτικότητας των σπόρων είναι η υγρασία που περιέχεται σε αυτούς. Τα επίπεδα της εμπεριεχόμενης υγρασίας εξαρτώνται από το είδος του σπόρου, με μέσο όρο από 8 μέχρι 11%.

Όσον αφορά την αφυδάτωση των σπόρων, επειδή πολλές φορές δεν είναι δυνατή η επίτευξη της επιθυμητής υγρασίας κατά τη συγκομιδή των σπόρων, ο καλλιεργητής θα πρέπει να ανακαλύψει μία μέθοδο ώστε να απομακρύνεται η περίσσεια αυτής. Με αυτή τη μέθοδο θα διατηρηθούν οι σπόροι ζωντανοί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Παραμονή των σπόρων στους 38οC για 6 ώρες και μετέπειτα εγκλεισμός σε υδατοστεγές δοχείο που θα τοποθετηθεί στο ψυγείο, οδηγούν σε διατήρηση μέχρι και 10 χρόνια ανάλογα το σπόρο. Η αφυδάτωση μπορεί να γίνει με ειδικό εξοπλισμό ή ακόμη και σε κλίβανο.

Όσον αφορά τους σκληρούς σπόρους, εφόσον το ποσοστό της υγρασίας στους σπόρους πέσει κάτω από 8% τότε είναι πολύ πιθανό να παρουσιαστεί το φαινόμενο των σκληρών σπόρων. Αυτό σημαίνει ότι οι σπόροι δεν είναι ικανοί να απορροφήσουν νερό ώστε να συμβεί η διαδικασία της βλάστησης. Χαρακτηριστικοί σπόροι που θέλουν ενυδάτωση για αρκετό χρόνο είναι τα φασόλια και τα μπιζέλια.

   

ecotimes.gr

Οι πέτρες που ανθίζουν....ιδιομορφα φυτά!

Είναι ένα από τα πλέον παράδοξα φυτά που μπορεί να συναντήσει κάποιος στη Νότια Αφρική. Ονομάζεται Lithops ή “χαλικόφυτο” κι αναπτύσσεται κοντά σε πετρώδες περιβάλλον. Στην ουσία πρόκειται για ένα φυτό, που τελειοποίησε την τέχνη του καμουφλάζ για να επιβιώσει σε συνθήκες απόλυτης ανομβρίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

http://news.youropia.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από  http://www.back-to-nature.gr

Παράγοντες που επηρεάζουν την ποιοτική και ποσοτική απόδοση των φυτών.

Χρήσιμες συμβουλές για τη μέγιστη δυνατή απόδοση των φυτών σας, από τον κύριο Ιγνάτιο Μ. Ζαχαρόπουλο, ειδικού Γεωπόνου Καθηγητή.

Η ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ.

Είναι φανερό ότι η συγκομιδή των θεραπευτικών φυτών, πρέπει να γίνεται τη στιγμή που το φυτό έχει αποκτήσει το μέγιστο δυνατό των επιθυμητών ιδιοτήτων του. Γιατί βέβαια οι θεραπευτικές ιδιότητες ολόκληρου του φυτού ή τμήματός του, σχηματίζονται κατά την ανάπτυξη του φυτού, σε ορισμένα στάδια αναπτύξεως. Έτσι, εάν η ανάπτυξη και η απόδοση του φυτού δεν επηρεαζόταν από διάφορους παράγοντες, θα ήταν αρκετή μια σχετική οδηγία, που είναι βγαλμένη από την πείρα. Όμως τα πράγματα δεν έχουν έτσι, γιατί διάφοροι συντελεστές (όπως και η μη έγκαιρη συγκομιδή, που μεταβάλλει το αποτέλεσμα) επηρεάζουν λίγο ή πολύ την ανάπτυξη και ρυθμίζουν το σχηματισμό των ενώσεων που θα αποδώσουν τις ορισμένες ιδιότητες του φυτού.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ γενικό και τοπικό.

Η επίδραση του κλίματος γίνεται φανερή, αν λάβουμε υπόψιν ότι τα φυτά, μονοετή ή διετή, μπορούν να μεταβληθούν σε πολυετή, με την αλλαγή του κλίματος προς το θερμότερο - με μεταφορά των φυτών από τα βορειότερα, στα νοτιότερα. Τα φυτά της οικογένειας των Χειλανθών, αν εξαιρέσουμε τη Μέντα, που υπάγεται σ' αυτήν την οικογένεια, στις θερμές χώρες, είναι πιο πλούσιες σε αιθέριο έλαιο. Το Ακόνιτο το ορεινό, είναι πιο δραστικό από εκείνο της πεδιάδας. Πιο γενικά, τα φυτά των θερμών χωρών, είναι πιο πλούσια σε δραστικά υλικά, από εκείνα των των ψυχρών χωρών. Έτσι, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, ότι κάθε φυτό πρέπει να το συγκομίζουμε στο τόπο του, εκτός αν έχει εγκλιματισθεί, από χρόνια καλλιέργεια, ή αν το φυτό μεταφέρθηκε σε παρόμοιο τόπο με εκείνον στον οποίο γεννήθηκε.

ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ.

Είναι γνωστό, ότι τα παραθαλάσσια μέρη παρουσιάζουν την ανάπτυξη ορισμένων φυτών (ορισμένη χλωρίδα), σύμφωνα με τη σύσταση του εδάφους. Αυτό συμβαίνει γιατί το κάθε είδος φυτού, έχει τις απαιτήσεις του ως προς τη "φυσική σύσταση" του εδάφους και ως προς τα θρεπτικά για το φυτό χημικά συστατικά του. Έτσι βλέπουμε, ότι ορισμένα φυτά φυτρώνουν σε εδάφη που έχουν αρκετό ασβέστιο (όπως είναι η Παπαρούνα και διάφορα αρωματικά), ενώ η Σαπωνάρια και το Τουσσιλάγκιο ευδοκιμούν σε εδάφη αργιλοαμμώδη. Η Αγριάδα και η Φτέρα σε εδάφη πυριτικά και ανάλογα- γενικότερα- με το κατά πόσο το έδαφος είναι υγρό ή στεγνό. Σε εδάφη υγρά, τα αρωματικά φυτά χάνουν το άρωμά τους και μπορεί να καταλήξουν ακόμα και σε δηλητηριώδη. Η Βαλεριάνα σε χαμηλά εδάφη, χάνει τις ιδιότητές της.

Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΦΥΤΟΥ

Τα νεαρά φυτά, δεν περιέχουν τα συστατικά που πρέπει, ενώ τα προχωρημένης ηλικίας βρίσκονται σε μειονεκτική κατάσταση. Πιο γενικά, οι στιγμές πριν την καρποφορία, είναι οι καταλληλότερες για τη συγκομιδή.

Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΦΥΤΟΥ

Οι φυτικές ασθένειες και παθήσεις, μεταβάλλουν πολύ τη σύνθεση του φυτού. Για το λόγο αυτό, πρέπει να συλλέγονται τα τελείως υγιή φυτά.

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Τα φυτά που μαζεύονται με καιρό ξηρό και ζεστό, διατηρούνται πολύ καλύτερα. Όταν δε, χρησιμοποιηθούν φρέσκα, είναι πιο δραστικά.

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Ότι η καλλιέργεια των φυτών έχει σημαντική επίδραση πάνω στις ιδιότητες των θεραπευτικών φυτών, είναι πράγμα γνωστό, αλλά και εύκολα αντιληπτό. Είναι τόση η επίδραση της καλλιέργειας ενός φυτού που είναι αυτοφυές, ώστε ένα φυτό που έχει αγκάθια στη φυσική βλάστησή του, όταν καλλιεργηθεί μπορεί να χάσει τα αγκάθια του. Ορισμένα φυτά που ζουν ένα χρόνο, με την καλλιέργεια και την προστασία τους από το κρύο, μεταβάλλονται σε φυτά διετή. Φυτά που στη φύση έχουν δυνατό άρωμα ή δριμεία γεύση, με την καλλιέργεια χάνουν ένα μέρος από αυτές τους τις ιδιότητες- χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του πικρού Ραδικιού, που με την καλλιέργειά του, γίνεται πολύ λιγότερο πικρό. Φυτά με δραστικά συστατικά- όπως είναι η Ντιτζιτάλις- με την καλλιέργειά τους, γίνονται λιγότερο ή πολύ λιγότερο δραστικά. Αλλά συμβαίνει και το αντίθετο, για ορισμένα φυτά, όπως είναι της οικογένειας των Σταυρανθών (π.χ. το Κάρδαμο), που με την καλλιέργειά τους εντείνονται οι ιδιότητές τους. Και ακόμη, όπως είναι πολλά φυτά της οικογένειας των Σκιαδανθών (π.χ. ο Άνηθος), που με την καλλιέργειά τους γίνονται πιο αρωματώδη.

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ

Ρίζες, ριζώματα κόνδυλοι.

Η συγκομιδή των ριζών και των ριζωμάτων, γίνεται την άνοιξη, όταν αρχίσουν να φαίνονται τα φύλλα. Κατά το φθινόπωρο, που συνήθως μαζεύονται οι ρίζες, η συγκομιδή τους γίνεται όταν πέσουν όλα τα φύλλα και το στέλεχος στα διετή φυτά. Προκειμένου για πολυετή φυτά, οι ρίζες μαζεύονται όταν το φυτό είναι ηλικίας μερικών ετών. Αυτά ισχύουν και για τους κονδύλους.

Γενικότερα, η συγκομιδή να μη γίνεται ποτέ αμέσως μετά τη βροχή και να καθαρίζονται, να πλένονται και να στεγνώνονται όλα τα μέρη του φυτού.

Βολβοί και μπουμπούκια.

Οι βολβοί μαζεύονται το φθινόπωρο, τα δε μπουμπούκια την άνοιξη.

Στελέχη, φλοιός, ξύλο.

Για τα φυτά που μαζεύονται τα στελέχη τους (π.χ. Σολανό το γλυκόπικρο), η συγκομιδή τους γίνεται το φθινόπωρο, ύστερα από το πέσιμο των φύλλων. Κόβονται σε μικρά κομμάτια και ξηραίνονται. Τα φρέσκα στελέχη της Αγγελικής, μαζεύονται το καλοκαίρι. Το ξύλο μαζεύεται το χειμώνα. Οι φλοιοί μαζεύονται από φυτά, που δεν είναι ούτε πολύ νέα, ούτε πολύ παλαιά- την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Να έχουμε υπόψιν, ότι ο φλοιός του μητρικού φυτού (παλαιός), δεν είναι ο καλύτερος.

Φύλλα.

Όταν αρχίσουν ναι φαίνονται τα μπουμπούκια των άνθεων. Εξαιρούνται: το Κενταύριο και η Μερκουριάλις, που γι' αυτά η συγκομιδή γίνεται κατά την άνθιση και τη γονιμοποίηση. Τότε το πρώτο είναι πιο πικρό και το δεύτερο πιο καθαρτικό. Τα φύλλα των αρωματικών φυτών μαζεύονται μαζί με τα άνθη, γιατί έχουν τα ίδια συστατικά, όπως και οι ανθισμένες κορυφές. Να μη μαζεύονται ποτέ όλα τα φύλλα από το νέο φυτό, που έχει μεγάλη διάρκεια ζωής.

Άνθη.

Όταν πλησιάζει η γονιμοποίηση και αυτό συμβαίνει όταν αρχίζει το άνοιγμα των ανθέων. Για ορισμένα όμως φυτά, όπως είναι το Χαμομήλι, η Άρνικα, το Τουσσιλάγκο, η συγκομιδή πρέπει να γίνεται πριν ανοίξουν τα άνθη, γιατί τα άνθη των φυτών αυτών εξελίσσονται και μετά τη συγκομιδή. Φυτά όπως είναι το Χαμομήλι, η Αλθαία, το Μπορράγκο, που όλα τους τα μέρη, έχουν τα ίδια συστατικά, μαζεύονται ολόκληρα.

Καρποί σαρκώδεις.

Όταν έχουν τελείως αναπτυχθεί, λίγο πριν ή λίγο μετά την πλήρη ωρίμανση.

Καρποί ξηροί.

Πριν τη φυσική τους ξήρανση.

Σπόροι.

Των σαρκωδών καρπών, όταν οι καρποί είναι ώριμοι (όπως π.χ. το Κολοκύθι και το Κυδώνι).

ΠΗΓΗ: Σύγχρονη πλήρης θεραπευτική με τα βότανα, Ιγνατίου Μ. Ζαχαρόπουλου - ειδικού γεωπόνου καθηγητή, εκδόσεις ΨΙΧΑΛΟΣ

http://www.back-to-nature.gr/