Τα δέκα πιο τοξικά φρούτα και λαχανικά στο τραπέζι μας

Μπορεί τα προϊόντα οργανικής καλλιέργειας να προβάλλονται ως ηβέλτιστη διατροφική επιλογή, αλλά οι υψηλές τιμές λειτουργούν αποτρεπτικά.

Η αλήθεια είναι ότι πληρώνουμε περισσότερα για να αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά που δεν έχουν ραντιστεί με χημικά παρασιτοκτόνα ούτε έχουν υποβληθεί στη χρήση λιπασμάτων. Μπορεί με τα προϊόντα συμβατικής καλλιέργειας ναεξοικονομούμε χρήματα, αλλά αξίζει τον κόπο;

Γνωρίζουμε τι φέρνουμε στο σπίτι μας;

Σύμφωνα με επιστημονικές αρχές διεθνούς κύρους, εισάγουμε στη διατροφή μας χημικά που προκαλούν ή που θεωρούνται ύποπτα για καρκίνους, εγκεφαλοπάθειες και αναστολή τηςσωματικής και πνευματικής ανάπτυξης των παιδιών. Για να μην επεκταθούμε στις ολέθριες επιπτώσεις στις αποικίες μελισσών που επικονιάζουν τα φυτά.

Οι νέοι γονείς θα πρέπει να προβληματιστούν περισσότερο για τα παρασιτοκτόνα, διότι έχουν βαρύτερες επιπτώσεις στα παιδιά. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής έχει προειδοποιήσει τους γονείς για τη σύνδεση της έκθεσης σε παρασιτοκτόνα με υψηλότερα επίπεδα παιδικού καρκίνου, τις μαθησιακές δυσκολίες και συμπεριφορικά προβλήματα.

Τα προβλήματα υγείας μπορούν να ξεκινήσουν από την κατάσταση του εμβρύου ακόμα. Ο Στήβεν Ράουτς του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Βρετανικής Κολομβίας μελέτησε 300 μητέρες που είχαν εκτεθεί σε οργανοφωσφορικά παρασιτοκτόνα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα μωρά τους γεννήθηκαν πρόωρα με χαμηλότερο βάρος συγκριτικά με άλλα νεογνά.

Παρακάτω θα διαβάσετε ποια φρούτα και λαχανικά βρίσκονται στην κορυφή της φετινής λίστας τουEnvironmental Working Group αναφορικά με τα παρασιτοκτόνα, τα μυκητιοκτόνα και άλλα επικίνδυνα χημικά που εισάγουν στον οργανισμό μας (όταν δεν είναι προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας)

1. Μήλα

Τα μήλα βρίσκονται στην κορυφή της λίστας του EWG εξαιτίας της χημικής ουσίας διφαινυλαμίνης(DPA) , με την οποία οι καλλιεργητές επικαλύπτουν τα μήλα για να αποτρέψουν το “μαύρισμα” της φλούδας κατά την αποθήκευση σε ψυγεία. Έρευνες του αμερικανικού οργανισμού τροφίμων και φαρμάκων (USDA), το 80% των μήλων που ελέγχθηκαν βρέθηκαν “θετικά” σε DPA. Το 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγόρευσε την ουσία λόγω φόβων ότι σε συνδυασμό με το άζωτο θα παρήγε νιτροζαμίνες, ένα πολύ ισχυρό καρκινογόνο. Φέτος την άνοιξη, η Κομισιόν περιόρισε τις ποσότητες DPA στα εισαγόμενα φρούτα στα 0,1 μέρη ανά εκατομμύριο.

2. Φράουλες

Στις φράουλες οι καλλιεργητές χρησιμοποιούν καπνογόνα, όπως το βρωμιούχο μεθύλιο, η χλωροπικρίνης και το Telone. Οι ουσίες αυτές συνδέονται με αναπτυξιακά προβλήματα, καρκίνους, και διαταραχές ορμονών στα παιδιά σύμφωνα με την αμερικανική ΜΚΟ κατά των παρασιτοκτόνων Pesticide Action Network North America. Ακόμα χειρότερο είναι το καπνογόνο ιωδιούχο μεθύλιο.

3. Σταφύλια

Μπορείτε να πιστέψετε ότι μια ρώγα σταφυλιού μπορεί να περιέχει έως 15 διαφορετικά παρασιτοκτόνα; Το πιο επικίνδυνο ίσως είναι το Χλωρπυριφός, ένα εντομοκτόνο γνωστό για τα προβλήματα υγείας που προκαλεί στους αγρότες και τους κατοίκους αγροτικών περιοχών. Η άμεση έκθεση στο Χλωρπυριφόςπροκαλεί βήχα, δύσπνοια, κεφαλαλγίες, ναυτία, ζάλη και αποπροσανατολισμό. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η μακρά έκθεση είναι τοξική για τον εγκέφαλο και ειδικά για τα παιδιά. Το Chlorpyrifos ψεκάζεται ευρέως επίσης στα εσπεριδοειδή και τους ξηρούς καρπούς.

4. Σέλερυ

Αυτό το φαινομενικά αβλαβές λαχανικό περιέχει υψηλές ποσότητες dicloran και acephate, δύο ύποπτα καρκινογόνα μαζί με μια μακρά λίστα παρασιτοκτόνων και μυκητοκτόνων.

5. Ροδάκινα και νεκταρίνια

Εάν δείτε ποτέ αράντιστο ροδάκινο θα παρατηρήσετε ότι τα φύλλα του είναι κυρτά και έχουν πάρει φαιό χρώμα λόγω των διαφόρων ασθενειών και παρασίτων που πλήττουν αυτά τα δέντρα. Για αυτό και χρησιμοποιούνται πολλά παρασιτοκτόνα και μυκητοκτόνα. Αμερικανικά στοιχεία δείχνουν ότι το 96% των ροδάκινων και το 100% των εισαγόμενων νεκταρινιών βρέθηκαν θετικά σε υπολείμματα παρασιτοκτόνων.

6. Σπανάκι

Μεταξύ των παρασιτοκτόνων που χρησιμοποιούνται στα σπανάκια και στα λάχανα είναι τα φυτοφάρμακα acetamiprid και imidacloprid, από την οικογένεια των νεονικοτινοειδών, που είναι γνωστές νευροτοξίνες.

Τα νεονικοτινοειδή που έχουν περιοριστεί στην Ευρώπη εξαιτίας των επιπτώσεών τους στην εγκεφαλική ανάπτυξη των παιδιών υπάρχουν ακόμα στο σέλερυ, τα σταφύλια, τα μήλα, τα μαρούλια και τα περισσότερα σταυρανθή λαχανικά, όπως τα κουνουπίδια, τα λάχανα και τα μπρόκολα.

7. Πιπεριές

Περισσότερα από 15 παρασιτοκτόνα βρίσκονται στις πιπεριές, μεταξύ των οποίων νευροτοξικά νεονικοτινοειδή  που βλάπτουν τις μέλισσες και τους ανθρώπους.

8. Αγγούρια

Μεταξύ των 86 παρασιτοκτόνων που βρίσκονται στα αγγούρια είναι και οι νευροτοξίνες, ύποπτες χημικές ουσίες για ορμονικές διαταραχές και πιθανόν καρκινογόνες. Ιδιαιτέρως επικίνδυνη είναι η ουσία Carbendazim που βρίσκεται ακόμα στον χυμό πορτοκάλι και άλλα τρόφιμα.

9. Ντοματίνια

Μεταξύ των παρασιτοκτόνων και μυκητοκτόνων που χρησιμοποιούνται στις ντομάτες είναι τα εντομοκτόνα γνωστά ως ενδοσουλφάν που θέτουν σε κίνδυνο το κεντρικό νευρικό σύστημα.

10. Κάλε, παραπούλια και άλλα πράσινα φυλλώδη λαχανικά

Παρότι οι συγκεντρώσεις παρασιτοκτόνων σε αυτά τα λαχανικά δεν είναι τόσο υψηλές βρέθηκαν οι επικίνδυνες ουσίες acephate, χλωροπυρφός και oxamyl.

Για να μάθετε τι ουσίες υπάρχουν στην τροφή σας μπορείτε να ανατρέξετε στη βάση δεδομένων της ΜΚΟ Pesticide Action Network.

econews

Μάθετε πως να παρασκευάζετε σκευάσματα από βότανα

ΕΓΧΥΜΑ ΑΠΟ ΒΟΤΑΝΑ

Το έγχυμα είναι ένας πολύ απλός τρόπος χρήσης των βοτάνων, παρασκευάζεται με τρόπο παρόμοιο με το τσάι. Χρησιμοποιείται το νερό ακριβώς πριν βράσει, γιατί το νερό που κοχλάζει διασκορπίζει πολύτιμα πτητικά έλαια στον ατμό. Χρησιμοποιείστε την μέθοδο αυτήν για τα άνθη και τα φυλλώδη τμήματα των φυτών. Η πρότυπη αυτή ποσότητα πρέπει να παρασκευάζεται φρέσκια κάθε μέρα και πεαρκεί για τρις δόσεις. Πιείτε το ζεστό ή κρύο.

Διαδικασία: 

1)Βάζουμε το βότανο σε ένα δοχείο που κλίνει καλά, η τσαγιέρα είναι ιδανική. Ρίχνουμε το νερό στο βότανο.

2)Το αφήνουμε για 10 λεπτά για να γίνει η έγχυση και μετά ο στραγγίζουμε με το σουρωτήρι σε μια κούπα του τσαγιού. Φυλάσσουμε το υπόλοιπο σε μια κανάτα σε δροσερό μέρος.

Πρότυπες ποσότητες: 

30 γραμμάρια αποξηραμένο βότανο ή 75 γραμμάρια νωπό βότανο σε 500 ml νερό.

Πρότυπη δόση: 
1 φλυτζάνι τσαγιού, 3 φορές την ημέρα


ΑΦΕΨΗΜΑ ΑΠΟ ΒΟΤΑΝΑ 

 

Με τη μέθοδο αυτή τα ενεργά συστατικά του φυτού παραλαμβάνονται με πιο δυναμικό τρόπο από ότι με το έγχυμα. Χρησιμοποιείται για ρίζες, φλοιούς, κλαδάκια και για μερικές ράγες. Θερμάνετε το βότανο σε κρύο νερό και αφήστε το να σιγοβράσει για 1 ώρα περίπου. Όπως και στο έγχυμα, η πρότυπη ποσότητα πρέπει να παρασκευάζεται φρέσκια, κάθε μέρα και επαρκεί για τρις δόσεις. Πιείτε το ζεστό ή κρύο.

Διαδικασία: 

1)Βάλτε το βότανο σε ένα κατσαρολάκι και ρίξτε κρύο νερό. Βάλτε το να βράσει και μετά αφήστε το να σιγοβράσει γαι 1 ώρα, μέχρι ο όγκος του να μειωθεί κατά ένα τρίτο.

2)Στραγγίστε με νάιλον σουρωτήρι σε μία κανάτα ή σε μία κούπα. Φυλάξτε το σε δροσερό μέρος.

Πρότυπη ποσότητα: 

30 γρ. αποξηραμένο βότανο ή 60 γρ. νωπό βότανο σε 750ml νερό, που με την θέρμανση γίνονται 500ml

Πρότυπη δόση: 

Μία κούπα τσαγιού, 3 φορές την ημέρα

ΛΑΔΙ ΑΠΟ ΒΟΤΑΝΑ 

 

Τα ενεργά συστατικά των φυτών μπορούν να παραλαμβάνονται και σε έλαιο, για εξωτερική χρήση τοπικά ή για μασάζ. Τα έλαια με έγχυση διατηρούνται μέχρι και 1 χρόνο αν φυλαχτούν σε δροσερό, σκοτεινό μέρος, αν και οι μιρκότερες ποσότητες που χρησιμοποιούνται φρέσκες είναι πάντα πιο ισχυρές. Υπάρχουνε δύο μέθοδοι η μέθοδος εν θερμώ, ή αλλιώς θεροδιαβροχή, κατάλληλη για το σύμφυτο, τη στελάρια και το δεντρολίβανο, και η μέθοδος εν ψυχρώ, ή αλλιώς εξανθοσμία, κατάλληλη για τον κατηφέ και το βάλσαμο. Αν είναι δυνατό, για το έλαιο με εξανθοσμία επαναλάβατε την διαδικασία χρησιιμοποιώντας νέα ποσότητα βοτάνου για το έλαιο που έχει υποστεί έγχυση ήδη μία φορά, αφήνοντάς το να σταθεί για μερικές ακόμα εβδομάδες πριν το στραγγίσετε.


ΘΕΡΜΟΔΙΑΒΡΟΧΗ 

1)Βάλτε το έλαιο σε μια γυάλινη λεκάνη ή κατσαρόλα πάνω από μία δεύτερη κατσαρόλα με νερό που βράζει και θερμάνετε ήπια για τρις ώρες περίπου

2)Χύστε το μίγμα σε μία σακούλα από ζελατίνη ή μουσελίνα στερεωμένη καλά στο χείλος μιας πρέσσας κρασιού και στραγγίστε σε μία κανάτα. Αντίστοιχα μπορείτε να χρησιμοποιείσετε φίλτρο καφέ το οποίο θα στραγγίσετε σφίγγοντάς το.

3)Βάλτε το σε καθαρή αεροστεγή μπουκάλα για αποθήκευση, χρησιμοποιώντας χωνί, αν χρειαστεί.


ΕΞΑΝΘΟΣΜΙΑ 

1)Γεμίστε μέχρι πάνω μια μεγάλη γυάλα με το βότανο, πατικώνοντάς το και καλύψτε το τελείως με έλαιο. Βάλτε το καπάκι και αφήστε σε ένα ηλιόλουστο παράθυρο ή σε θερμοκήπιο για 2-3 εβδομάδες.

2)Χύστε το μίγμα σε σακούλα από ζελατίνη ή μουσελίνα στερεωμένο με σχοινί ή λαστιχάκι στο χείλος μια κανάτας.

3)Στίψτε το λάδι πιέζοντας για να βγει μέσα από τη σακούλα. Επαναλάβετε τα βήματα 1 και 2 με νέο βότανο και με το έλαιο που έχει υποστεί έγχυση μια φορά. Μετά από μερικές εβδομάδες στραγγίστε και πάλι και αποθηκεύστε το.

Πρότυπες ποσότητες: 
250γρ. αποξηραμένο βότανο ή 750γρ, νωπό βότανο σε 500ml ηλιέλαιο. (μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ελαιόλαδο)


ΣΙΡΟΠΙ ΑΠΟ ΒΟΤΑΝΑ 

 

Για να διατηρήσουμε τα αφεψήματα και τα εγχύματα μπορούμε να χρησιμοποιείσουμε μέλι ή ακατέργαστη ζάχαρη. Το σιρόπι είναι ιδανικό γιατρικό για τον βήχα γιατί το μέλι είναι ιδιαίτερα μαλακτικό. Η επιπρόσθετη γλυκύτητα καλυπτει και την πιο δυσάρεστη γεύση βοτάνων όπως ο λεόνουρος. Τα σιρόπια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να αρωματίσουμε τα γιατρικά για τα παιδιά.

Διαδικασία: 

1)Θερμάνετε 500ml πρότυπου εγχύματος ή αφεψήματος σε μία κατσαρόλα. Προσθέστε 500γρ. μέλι ή ακατέργαστη ζάχαρη ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να διαλυθούν.

2)Αφήστε το μίγμα να κρυώσει και βάλτε το σε μια μπουκάλα από σκούρο γυαλί. Σφραγίστε με φελό. (ο φελός είναι σημαντικός γιατί συχνά γίνονται ζυμώσεις στα σιρόπια και οι μπουκάλες με βιδωτό πώμα μπορεί να εκραγούν).

Πρότυπες ποσότητες: 

500ml έγχυμα ή αφέψημα σε 500gr μέλι ή ακατέργαστη ζάχαρη

Πρότυπη δόση: 

5-10ml , 3 φορές την ημέρα


ΒΑΜΜΑ ΒΟΤΑΝΩΝ 

 

Το βάμμα παρασκευάζεται εμβαπτίζοντας το αποξηραμένο ή νωπό βότανο σε διάλυμα 25% αλκοόλης σε νερό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιδήποτε μέρος του φυτού. Εκτός του ότι παραλαμβάνει τα ενεργά συστατικά του φυτού, η αλκοόλη δρα και ως συντηρητικό και μπορούμε να κρατήσουμε το βάμμα γαι μέχρι και 2 χρόνια. Παρασκευάζετε το βάμμα κάθε βοτάνου χωριστά, συνδιάστε μεταξύ τους τα έτοιμα βάμματα όπως χρειάζεται. Στα βάμματα που διατήθενται στο εμπόριο χρησιμοποιείται αιθυλική αλκοόλη, αλλά για την οικιακή χρήση είναι κατάλληλα τα αραιωμένα οινοπνευματώδη ποτά. Η βότκα είναι ιδανική γιατί περιέχει πολύ λίγα πρόσθετα, αν και το ρούμι βοηθάει να καλυφθεί η γεύση των λιγότερων εύγευστων βοτάνων.

Διαδικασία: 

1) Βάλτε το βότανο σε μία μεγάλη γυάλα και καλύψτε το με το μίγμα βότκας/νερού. Σφραγίστε την γυάλα, φυλάξτε την σε δροσερό μέρος για 2 εβδομάδες και ανακατεύεται από καιρού εις καιρόν.

2)Εφαρμόστε μία ζελατινένια σακούλα γύρω από το χείλος ενός σταφυλοπιεστηρίου και ρίξτε το μίγμα μέσα από την σακούλα ώστε να το σουρώσετε.

3)Πιέστε το μίγμα μέσα στο σταφυλοπιεστήριο για να περάσει σε μία κανάτα. Με το υπόλειμμα μπορείτε να φτιάξετε πολύ καλή κομπόστα.

4)Χύστε το στραγγισμένο υγρό σε καθαρές μπουκάλες από σκούρο γυαλί.

Πρότυπες ποσότητες: 

200γρ. αποξηραμένο βότανο ή 600γρ. νωπό βότανο σε 1 λίτρο διαλύματος αλκοόλης/νερού 25% (πχ. προσθέστε 75ml νερό σε 25ml αλκοόλη ή αραιώστε ένα μπουκάλι των 750ml βότκα, αλκοόλ 37,5%, με 37,5ml νερό).

Πρότυπη δόση: 
5ml, 3 φορές την ημέρα. Τα βάμματα πρέπει να χορηγούνται αραιωμένα σε νερό ( λίγο μέλι, ή φρουτοχυμός συχνά βελτιώνουν την γεύση).

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΚΡΕΜΕΣ 

 

Η κρέμα είναι μίγμα νερού με λίπη ή έλαια, που αναμιγνύεται με το δέρμα και το μαλακώνει. Μπορεί να παρασκευαστεί εύκολα με μια γαλακτωματοποιητική αλοιφή (διατήθεται στα περισσότερα φαρμακεία), η οποία είναι μίγμα ελαίων και κηρών που αναμιγνύονται με το νερό. Οι σπιτικές κρέμες διατηρούνται για αρκετούς μήνες αλλά η ζωή τους παρατείνεται αν αποθηκευτούν σε ένα δροσερό κελάρι ή στο ψηγείο αφού προσθέσετε μερικές σταγόνες βάμμα βενζόης ως συντηρητικό.

Διαδικασία: 

1)Λιώστε τα λίπη και το νερό σε μία λεκάνη πάνω από μία κατσαρόλα με νερό που βράζει ή σε διπλή κατσαρόλα. Προσθέστε το βότανο και θερμάνετε ήπια για 3 ώρες.

2)Στερεώστε μία σακούλα από ζελατίνη ή ένα τούλι στο χείλος ενός σταφυλοπιεστηρίου. Στραγγίστε το μίγμα σε μία λεκάνη. Ανακατεύετε συνεχώς μέχρι να κρυώσει.

3)Χρησιμοποιείστε μία μικρή μεταλλική σπάτουλα για να γεμίσετε τα βάζα. Βάλτε λίγη κρέμα στα τοιχώματα του βάζου πρώτα και μετά γεμίστε το κέντρο.

Πρότυπες ποσότητες: 

150γρ. γαλακτωματοποιητική αλοιφή, 70ml γλυκερίνη, 80ml νερό, 30γρ. αποξηραμένο βότανο.


ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΑΛΟΙΦΕΣ 

 

Η αλοιφή περιέχει μόνο έλαιο ή λίπη χωρίς νερό και, αντίθετα με την κρέμα, δεν αναμιγνύεται με το δέρμα, αλλά σχηματίζει ένα ξεχωριστό στρώμα επάνω του. Οι αλοιφές είναι κατάλληλες για τα σημεία όπου το δέρμα είναι ήδη εξασθενημένο και μαλακό ή όπου χρειάζεται προστασία από την επιπρόσθετη υγρασία, (όπως στο σύγκαμα από τις πάνες των μωρών). Παλιότερα οι αλοιφές παρασκευάζονταν από ζωϊκά λίπη, αλλά εξ’ ίσου αποτελεσματικές είναι η βαζελίνη και η παραφίνη.

Διαδικασία: 

1)Λιώστε το κερί παραφίνης ή την βαζελίνη σε μία λεκάνη πάνω από νερό που βράζει ή σε διπλή κατσαρόλα. Ρίξτε μέσα τα βότανα ανακατεύοντας και θερμάνετε για 2 περίπου ώρες ή μέχρι τα βότανα να γίνουν εύθρυπτα.

2)Ρίξτε το μίγμα σε μία σακούλα από ζελατίνη ή σε τούλι στερεωμένο στο χείλος μίας κανάτας.

3)Φορώντας λαστιχένια γάντια, γιατί το μίγμα είναι καυτό, στίψτε το μέσα από την σακούλα στην κανάτα.

4)Γρήγορα βάλτε το στραγγισμένο μίγμα ενώ είναι ακόμα θερμό και λιωμένο σε καθαρά γυάλινα βάζα 

Πρότυπες ποσότητες: 

500γρ, βαζελίνης ή μαλακό κερί παραφίνης, 60γρ. αποξηραμένο βότανο

http://enallaktikidrasi.com

ΑΓΓΕΛΙΑ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΓΕΩΠΟΝΟΣ Η ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΟΣ ΓΙΑ ΠΛΗΡΗ Η ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΑΦΟΒΕΛΤΙΩΤΙΚΩΝ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΠΟΥ ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΖΗΤΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ  ΓΙΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ.

ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ  ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.

e-mail : dim-stef@hotmail.gr
ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
 ☎   2314 317575

☎   6932 918981
 http://www.ana-biosi.gr/

Ο ΖΕΟΛΙΘΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ!

Ο ζεόλιθος όντας αρνητικά φορτισμένος, μπορεί να δεσμεύσει θετικά φορτισμένα ιόντα στους πόρους του. Θετικά φορτισμένα, είναι όλα τα θρεπτικά στοιχεία που χρειάζονται τα φυτά για την ανάπτυξη τους.

Ο Ζεόλιθος είναι ένα φυσικό πορώδες ορυκτό με τεράστια ιοντοανταλλακτική ικανότητα και χάρη σ’ αυτήν, μπορεί να φιλτράρει το νερό δεσμεύοντας μέταλλα και οργανικές ενώσεις.Δεσμεύει τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους και τα διατηρεί κοντά στο ριζικό σύστημα των φυτών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Εμπλουτίζει το έδαφος με Ασβέστιο, Μαγνήσιο, Κάλιο, Σίδηρο, στοιχεία τα οποία εμπεριέχονται στο ζεόλιθο. Μερικοί το ονομάζουν «πέτρα της ζωής» ή «μαγική πέτρα». Το όνομα του προέρχεται από τις λέξεις ζέω = βράζω και λίθος = πέτρα γιατί όταν θερμανθεί αποβάλλει, με τη μορφή φυσαλίδων, το νερό που έχει συγκρατήσει, δίνοντας την εντύπωση ότι βράζει.

Ως 100% φυσικό προϊόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη βιολογική γεωργία.

Ιδιότητες του Ζεόλιθου στη Γεωργία

• Έχει αποδείξει την ικανότητά του να αποδεσμεύει αργά και με φυσικό τρόπο τις θρεπτικές ουσίες στο ριζικό σύστημα των νέων φυτών, αυξάνοντας έτσι τη δύναμη και την απόδοση τους.
• Η ανάμειξη του φυσικού ζεόλιθου στα αγροτικά εδάφη βελτιώνει τις φυσικοχημικές και θρεπτικές ικανότητες του εδάφους. Αποφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα όσον αφορά τους ρυθμούς ανάπτυξης του φυτού, μειώνει τις ασθένειες στο ριζικό σύστημα, αυξάνοντας την παραγωγή και την ποιότητα των αγροτικών προϊόντων.
• Με την χρήση λιγότερων λιπασμάτων και νερού προάγεται η καλή διαχείριση του εδάφους και η μείωση της ρύπανσης που προέρχεται από την έκλυση των λιπασμάτων στον υδροφόρο ορίζοντα.
• Η χρήση του στις καλλιέργειες, εκτός της ποιοτικής βελτίωσης των καρπών έδωσε αύξηση παραγωγής κατά 30% – 55% στο σιτάρι, 33% στο ρύζι, 50% στο καλαμπόκι, 17% στο βαμβάκι, 73% στο σταφύλι, 48% – 52% στη ντομάτα, 45% στο ακτινίδιο καθώς και 25% αύξηση ανθοφορίας στα γαρύφαλλα.
• Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υπόστρωμα που βοηθάει στην ανάπτυξη υδροπονικών καλλιεργειών, σε λαχανοκομικά, ανθοκομικά, αρωματικά είδη, σε μεσογειακές συνθήκες και δίνει προϊόντα υψηλής παραγωγής και ποιότητας.
• Αυξάνει τη σοδειά κάνοντας το έδαφος πιο αποτελεσματικό αφού συλλαμβάνει και ρυθμίζει όλα τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά όπως κάλιο, μαγνήσιο, ασβέστιο και ιχνοστοιχεία και τα απελευθερώνει αργά όποτε απαιτείται.
• Απορροφά και παγιδεύει τις τοξικές προσμείξεις.
• Συμβάλλει στην εξισορρόπηση του pH του εδάφους, προωθώντας την ισορροπία αλκαλικών μετάλλων
• Βελτιώνει τον αερισμό.
• Παρέχει μια εξαιρετική πλατφόρμα για τη μικροβιολογική δραστηριότητα.
• Αυξάνει την αποδοτικότητα των λιπασμάτων, μειώνοντας το κόστος των λιπασμάτων και των φυτοφαρμάκων.
• Βελτιώνει τους πόρους.
• Μειώνει την απώλεια νερού και αποτρέπει την δημιουργία ξηρών σημείων, κατακρατόντας νερό και αυξάνοντας την διάθεσιμη ποσότητα νερού για τα φυτά
• Ενισχύει σημαντικά το ριζικό σύστημα.
• Μειώνει την έκλυση νιτρικών και φωσφορικών αλάτων.
• Βελτιώνει τη χρησιμοποίηση του αζώτου και του φωσφόρου από τα φυτά.
• Μεγαλύτερος όγκος των καρπών.
• Ομοιομορφία στην παραγωγή.Σε βαριά ή αργιλώδη εδάφη πρέπει να προτιμάται ζεόλιθος σε σπυρωτή μορφή (1-3 mm), ενώ σε ελαφρά ή αμμώδη εδάφη πρέπει να προτιμάται αυτός σε μορφή σκόνης.

Εκτός από ιόντα, ο ζεόλιθος, μπορεί και δεσμεύει εύκολα και μόρια νερού στους πόρους του. Μπορεί να ενυδατωθεί σε μεγάλο βαθμό, έως και 40% του βάρους του. Οι γεωλόγοι λόγω αυτής της ιδιότητας του τον έχουν χαρακτηρίσει και ως ρεζερβουάρ νερού για τα φυτά. Σε ξηρικές καλλιέργειες όπως ελιές και αμπέλια, ο ζεόλιθος μπορεί να χορηγεί στα φυτά την απαραίτητη υγρασία σε περιόδους ανομβρίας.

Την ικανότητα του ζεόλιθου να απορροφά υγρασία την εκμεταλλευόμαστε για την προστασία των φυτών από εχθρούς και ασθένειες. Σε μορφή πούδρας, ο Ζεόλιθος, ψεκαζόμενος στο φυτό δημιουργεί ένα λεπτό φιλμ, απορροφώντας την περίσσεια υγρασίας και αποτρέποντας την εγκατάσταση των διαφόρων παρασίτων.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

Επιπλέον ο ψεκασμός με ζεόλιθο μπορεί να προστατεύσει από:

•  Κάμπιες
• Μελίγκρα
• Ακάρεα
• Τετράνυχο
• Περονόσπορο
• Ωίδιο
• Μαρσόνια
• Βοτρύτιδα

Η χρήση ζεόλιθου έχει δώσει πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα σε μια πληθώρα καλλιεργειών.

Ο καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου κ. Α. Φιλιππίδης χρησιμοποίησε Ζεόλιθο σε μια σειρά καλλιεργειών με εκπληκτικά αποτελέσματα σε σύγκριση με τον μάρτυρα, ο οποίος δέχθηκε λίγο ή καθόλου λίπανση.Προσθήκη ζεόλιθου σε ποσότητες 1-2 τόνων το στρέμμα είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής μήλων κατά 13-38%.

Συγκεκριμένα, στο σιτάρι, η προσθήκη ζεόλιθου έδωσε αύξηση παραγωγής 34%, σε ορυζώνες η προσθήκη Ζεολίθου έδωσε αύξηση παραγωγής 34%, στα καλαμπόκια 50%, στα σταφύλια 48-66%, στα ακτινίδια 45%, στο βαμβάκι 17% και στη τομάτα 52%.

Στο ραπανάκι η χρήση ζεόλιθου έδωσε κατά 72,2% αύξηση στον μέσο όρο του βάρους των ριζοκονδύλων, στο παντζάρι 151,6%, ενώ στο κρεμμυδάκι 49,8% μεγαλύτερος ως προς το μήκος και 81,7% ως προς τη διάμετρο.

Γενικά η χρήση του έχει διαπιστωθεί πως ευνοεί καλλιέργειες όπως το αμπέλι, η πατάτα, η ελιά, η ροδακινιά, η βερικοκιά, τα εσπεριδοειδή, η τομάτα το αγγούρι και η πιπεριά, χωρίς να εξαιρούμε τις λοιπές καλλιέργειες για τις οποίες δεν έχουν γίνει έρευνες ακόμη.

http://www.ana-biosi.gr

6978500550 ΤΗΛ.ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τα φυτά και η σημασία τους

Άζωτο (Ν)

Το άζωτο είναι το κύριο συστατικό της χλωροφύλλης και όταν υπάρχει έλλειψη τα φυτά είναι λιγότερο πράσινα από τα υγιή. Η έλλειψη αζώτου στο χώμα εκδηλώνεται στα φυτά με νανισμό, περιορισμένη βλάστηση ενώ η περίσσεια του προκαλεί τέτοια βλάστηση με αρνητικές επιπτώσεις στην αντοχή των φυτών. Στο έδαφος βρίσκεται κυρίως στα υπολείμματα οργανισμών (οργανική μορφή) και με τη νιτρική (ΝΟ^-3) και αμμωνιακή(ΝΗ⁺4) μορφή. Το αμμωνιακό άζωτο δεν ξεπλένεται πολύ εύκολα με τη βροχή ή την άρδευση και συγκρατείται πολύ καλά από το έδαφος. Σε αντίθεση, το νιτρικό άζωτο, δεν συγκρατείται στα πάνω στρώματα του εδάφους και με το νερό της βροχής ή της άρδευσης φτάνει στα κατώτερα στρώματα. Για τον λόγο αυτό, απαιτούνται συχνότερες λιπάνσεις και μικρότερες δόσεις στη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Τα φυτά χρησιμοποιούν και τις δύο μορφές του αζώτου αλλά γρηγορότερα απορροφούν τη νιτρική μορφή.

Υπό ευνοϊκές συνθήκες εδάφους και κλίματος, το 1,5-3% του ολικού αζώτου του εδάφους, ελευθερώνεται κατά τη διάρκεια του χρόνου.

Πολύ σημαντικό στοιχείο που επηρεάζει και τη λειτουργία του αζώτου είναι ο άνθρακας. Όταν έχουμε μεγάλη συγκέντρωση άνθρακα στο χώμα, περιορίζεται η διαθέσιμη ποσότητα του αζώτου. Γενικά, από την αναλογία C:N εξαρτάται η ποιότητα της οργανικής ουσίας στο έδαφος, η γονιμότητα του εδάφους σε άζωτο και οι βιολογικές διεργασίες που γίνονται σε όλα τα εδάφη.

Φώσφορος (P)

Ο φώσφορος βοηθά στην δημιουργία των ανθέων, επιταχύνει την ωρίμανση και φυτά που δεν προσλαμβάνουν φώσφορο έχουν λεπτούς βλαστούς και πρόωρη φυλλόπτωση. Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα τροφοπενίας φωσφόρου είναι το βαθύ πράσινο ή κοκκινωπό χρώμα σε διάφορες θέσεις. Έλλειψη φωσφόρου παρατηρούμε κυρίως σε εδάφη που είναι όξινα, αμμώδη και ελαφρά και για αυτόν τον λόγο σε τέτοια εδάφη οι δόσεις των λιπασμάτων πρέπει να είναι μικρότερες και συχνότερες ενώ σε βαριά εδάφη πρέπει να είναι μεγαλύτερες και πιο αραιές. Η μεγαλύτερη αξιοποίηση άλλων θρεπτικών στοιχείων όπως άζωτο και κάλιο, επιτυγχάνεται αφού υπάρχει επάρκεια φωσφόρου στο έδαφος.

Κάλιο (Κ)

Το κάλιο είναι στοιχείο το οποίο κινείται εύκολα και συγκεντρώνεται στα νεαρά τμήματα του φυτού. Προσδίδει στους καρπούς τη γεύση αλλά τους κάνει και πιο μεγάλους. Η επάρκεια του βοηθά στην καλύτερη απορρόφηση του νερού από τα φυτά, συνεπώς και πιο ανθεκτικά στη ξηρασία. Ιδιαίτερη απαίτηση σε κάλιο είναι η πατάτα, το ζαχαρότευτλο, το καλαμπόκι και γενικά οι καλλιέργειες που συσσωρεύουν άμυλο.

Όταν έχουμε αμμώδες έδαφος στον κήπο μας λιπαίνουμε συχνότερα και με μικρότερες δόσεις ενώ σε πιο βαριά με μεγάλες δόσεις και πιο αραιά. Το κάλιο απορροφάται καλύτερα από τα φυτά όταν έχουμε επάρκεια αζώτου και φωσφόρου, καταλαβαίνουμε λοιπόν και από τα παραπάνω ότι αυτά τα τρία στοιχεία είναι αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα.

Τροφοπενία καλίου προκαλεί, κυρίως στα παλαιότερα φύλλα, νεκρωτικές κηλίδες περιμετρικά, η ρίζα έχει μικρότερες διαστάσεις και το μέγεθος των καρπών είναι μικρότερο.

Δείκτης έλλειψης καλίου στο χώμα είναι η εμφάνιση της παπαρούνας, της αγριοτομάτας και του τριφυλλιού.

Μαγνήσιο (Mg)

Το μαγνήσιο είναι αναντικατάστατο στοιχείο της χλωροφύλλης. Υψηλές συγκεντρώσεις μαγνησίου δρουν ανταγωνιστικά με το ασβέστιο και το κάλιο. Τροφοπενία μαγνησίου εμφανίζεται πρώτα σε φύλλα μεγαλύτερης ηλικίας ως χλώρωση (ελάττωση του πράσινου χρώματος) μεταξύ των νεύρων, τα φύλλα αυτά πέφτουν και οι βλαστοί νεκρώνονται από τη κορυφή τους.

Ιδανική αναλογία Κ:Mg στο έδαφος είναι για ετήσια φυτά 5:1, για κηπευτικά 3:1 και για οπωροφόρα 2:1.

Θείο (S)

Το έδαφος είναι συνήθως εφοδιασμένο με θείο και επιπροσθέτως δέχεται με τα λιπάσματα, όπως θειική αμμωνία, υπερφωσφορικό κ.α. Τα φυτά απορροφούν το θείο με τη μορφή ιόντων SO^--₄. Οι υψηλές θερμοκρασίες είναι οι κατάλληλες για να προσθέσουμε θείο σε αλκαλικά εδάφη και να τα βελτιώσουμε, λόγω ότι το PH μειώνεται.

Φυτά απαιτητικά σε θείο είναι η μηδική, ο καπνός, το κουνουπίδι, το λάχανο, το μπρόκολο και άλλα. Συμπτώματα τροφοπενίας θείου είναι όμοια με αυτά του αζώτου, δηλαδή χλώρωση των φύλλων και οι βλαστοί γίνονται λεπτοί και δύσκαμπτοι.

Σίδηρος (Fe)

Ο σίδηρος είναι απαραίτητος στα φυτά λόγω της χλωροφύλλης αλλά και της αναπνοής. Στα όξινα εδάφη βρίσκεται με τη μορφή του δισθενούς σιδήρου (Fe⁺⁺) που είναι και η αφομοιώσιμη ενώ στα ουδέτερα και αλκαλικά με τη μορφή Fe⁺⁺⁺ που είναι και η αδιάλυτη και η ελάχιστα αφομοιώσιμη. Ο φώσφορος και το ασβέστιο δρουν ανταγωνιστικά ως προς τον σίδηρο και στην ουσία τον "αδρανοποιούν" στο έδαφος. Αρνητική επίδραση στη πρόληψη του σιδήρου έχει και η χαμηλή συγκέντρωση καλίου στο έδαφος. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα τροφοπενίας είναι η χλώρωση ολόκληρου του φύλλου εκτός από τα νεύρα που παραμένουν πράσινα.

Ψευδάργυρος (Zn)

Ο ψευδάργυρος συμμετέχει στον μεταβολισμό των φυτών. Η αφομοιώσιμη μορφή του ψευδαργύρου (Zn++) βρίσκεται στα όξινα εδάφη, ενώ σε αλκαλικό έδαφος επικρατεί η αδιάλυτη μορφή και συνεπώς το έδαφος παρουσιάζει ανεπάρκεια στο συγκεκριμένο στοιχείο. Εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ουσία έχουν μικρό ποσοστό αφομοιώσιμου ψευδαργύρου, ενώ έλλειψη ψευδαργύρου στα φυτά προκαλείται και από υψηλή συγκέντρωση φωσφόρου. Ο ψευδάργυρος σαν στοιχείο δεν μετακινείται εύκολα στο έδαφος, για αυτό όταν προστίθεται πρέπει να ενσωματώνεται καλά. Στη περίπτωση της τροφοπενίας τα φύλλα εμφανίζουν χλώρωση μεταξύ των νεύρων, οι βλαστοί είναι κοντοί και λεπτοί ενώ στη ρίζα παρατηρείται νέκρωση αρχικά των μικρών και στη συνέχεια των μεγάλων ριζών.

Μαγγάνιο (Mn)

Το μαγγάνιο συμμετέχει στη διαθεσιμότητα του σιδήρου μέσα στο φυτό. Τα φυτά προσλαμβάνουν μόνο τη δισθενή μορφή του (Mn⁺⁺) το οποίο απαντάται σε όξινα εδάφη. Η τροφοπενία εμφανίζεται αρχικά στα φύλλα που είναι χαμηλά, στη βάση του φυτού, όπου σχηματίζονται πρασινοκίτρινες ταινίες μεταξύ των νεύρων και το ριζικό σύστημα είναι ευπαθές σε προσβολές από μικροοργανισμούς του εδάφους.

Χαλκός (Cu)

Ο χαλκός στο έδαφος βρίσκεται με τη μορφή του δισθενούς χαλκού (Cu⁺⁺) που είναι και η αφομοιώσιμη μορφή του αλλά και πάλι το φυτό προσλαμβάνει πολύ μικρό ποσοστό, περίπου 1%. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η μάρανση των φύλλων που είναι στη κορυφή του φυτού. Επίσης, από τον φλοιό και από τις ρίζες εκκρίνεται κόμμι, δηλαδή κολλώδης ουσία.

Βόριο (B)

Το βόριο επηρεάζει τη πρόσληψη του ασβεστίου και παίζει ρόλο στη ποσότητα του νερού μέσα στο φυτό. Κύρια πηγή βορίου είναι η οργανική ουσία στο έδαφος και υψηλή συγκέντρωση στο έδαφος οφείλεται είτε σε υπερβολική ποσότητα από τα λιπάσματα είτε από το νερό. Συμπτώματα τροφοπενίας είναι η νέκρωση των φύλλων που μοιάζουν με καμένα, οι ρίζες δεν αναπτύσσονται και παραμένουν μικρές ενώ στους βλαστούς έχουμε διαδοχικές νεκρώσεις.

Ευαίσθητα φυτά στην έλλειψη βορίου είναι: το αμπέλι, η μηδική, το αγγούρι, το καλαμπόκι, ο καπνός, η ντομάτα κ.α.

Ευπαθή στη περίσσεια βορίου είναι: η βερικοκιά, η λεμονιά, η μηλιά, η αχλαδιά κ.α.

Μολυβδαίνιο (Mo)

Το μολυβδαίνιο επιδρά στη λειτουργία της χλωροφύλλης και ευνοεί τη δημιουργία φυματίων (μικρές μάζες που σχηματίζονται στους ιστούς και δεσμεύουν άζωτο). Στο έδαφος, το μολυβδαίνιο το συναντάμε με τη μορφή MoO^--₄. Ιδιαίτερες απαιτήσεις σε μολυβδαίνιο έχουν τα ψυχανθή, δηλαδή μηδική, τριφύλλι, κουκιά, φασόλι κ.α. Τα συμπτώματα έλλειψης είναι παρόμοια με του αζώτου.

Κοβάλτιο (Co)

Η αφομοιώσιμη μορφή του κοβαλτίου είναι το κατιόν Co⁺⁺ και η απορροφητικότητα του μειώνεται από την οργανική ουσία και το υψηλό PH.

Χλώριο (Cl)

Το χλώριο βοηθά τα φυτά να έχουν μεγαλύτερη αντοχή στη ξηρασία. Στο έδαφος το στοιχείο προστίθεται με τα λιπάσματα όπως χλωριούχο αμμώνιο και χλωριούχο κάλιο αλλά και με τη βροχή.

• Φυτά ευαίσθητα στο χλώριο: αγγούρι, βατόμουρο, καπνός, κρεμμύδι, πεπόνι, λυκίσκος, πιπεριά, φασόλι.
• Φυτά μέτρια ευαίσθητα στο χλώριο: ντομάτα, πατάτα, μαρούλι, αμπέλι, αρακάς, σπανάκι.
• Ανθεκτικά φυτά στο χλώριο: ραπανάκι, καρότο, πράσο.
• Απαιτητικά σε χλώριο: σέλινο, σπαράγγι, ζαχαρότευτλο.

Νάτριο (Na)

Το νάτριο βρίσκεται στο έδαφος με τη μορφή Na⁺ και επειδή συγκρατείται πολύ καλά από το έδαφος, συχνά συναντάμε υψηλές συγκεντρώσεις αλάτων νατρίου. Είναι απαραίτητο για το σπανάκι και τα τεύτλα.

Οργανική ουσία-χούμος

Η οργανική ουσία-χούμος είναι εκείνο το κομμάτι που αποτελείται από φυτικά, ζωικά υπολείμματα σε διάφορα στάδια αποσύνθεσης.

Σε ευνοϊκές συνθήκες αποσύνθεσης, δημιουργείται γόνιμος χούμος, ο οποίος ρυθμίζει την υγρασία, τον αερισμό του εδάφους και είναι πηγή αφομοιώσιμων θρεπτικών στοιχείων για το φυτό. Ο όξινος χούμος επηρεάζει αρνητικά τη δομή του εδάφους καθώς και τη παραγωγική του ικανότητα. Ο ουδέτερος χούμος συντελεί στη καλή δομή του εδάφους και στη παραγωγικότητα για αυτό ονομάζεται: ενεργός-γόνιμος χούμος. Ο αλκαλικός χούμος, περιέχει πολλά ιόντα νατρίου, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση του εδάφους και το pH να ξεπερνά το 8,3.

Η πρώτη πράσινη στέγη σε λεωφορείο

  Πραγματικότητα αναμένεται να γίνουν σύντομα οι «πράσινες στέγες» στα λεωφορεία.
Ήδη πρώτη «πράσινη στέγη» εγκαταστάθηκε σε λεωφορείο που μεταφέρει τουρίστες προς και από ένα κάμπινγκ στην πόλη Τζιρόνα, στο βορειοανατολικό τμήμα της Ισπανίας.

Το σύστημα ονομάζεται «Phyto Kinetic» και είναι δημιούργημα του Ισπανού αρχιτέκτονα τοπίου Marc Granen.
Το σύστημα χρησιμοποιεί έναν ελαφρύ υδροπονικό αφρό πάχους επτά εκατοστών, ο οποίος είναι πολύ πιο ελαφρύς από το χώμα και μειώνει σημαντικά το συνολικό βάρος στη στέγη.
Σε ό,τι αφορά το πότισμα των φυτών, μπορούν να ανακυκλωθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν τα απόνερα από το κλιματιστικό, όταν αυτό είναι σε λειτουργία.
Σε αυτή τη φάση ο Ισπανός σχεδιαστής αναζητά χορηγούς και ήδη βρίσκεται σε συζητήσεις με μια εταιρεία αυτοκινήτων που εξετάζει το ενδεχόμενο να χρηματοδοτήσει την εγκατάσταση «πράσινων στεγών» σε έναν στόλο λεωφορείων στην Βαρκελώνη.
Ο Granen ελπίζει ότι μια μέρα κάθε λεωφορειακή γραμμή στην πόλη θα καλλιεργεί τα δικά της αρωματικά βότανα και καλλωπιστικά φυτά.
Πέρα από τους «φορητούς» πνεύμονες πρασίνου που θα δροσίσουν τα αστικά κέντρα, ο Ισπανός σχεδιαστής πιστεύει ότι το σύστημα που ανέπτυξε θα φέρει τους κατοίκους των πόλεων κοντά στη φύση.

econews

Στο Ευρωδικαστήριο η Ελλάδα για τη ρύπανση των υδάτων από λιπάσματα

Κατόπιν σύστασης του αρμόδιου για το περιβάλλον Επιτρόπου κ. Janez Potočnik, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσφεύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ελλάδας, επειδή, όπως καταγγέλλει, δεν έλαβε μέτρα τα οποία να διασφαλίζουν την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρύπανσης των υδάτων από νιτρικά άλατα.

«Παρόλο που η οδηγία για τη νιτρορρύπανση άρχισε να ισχύει το 1991, η Ελλάδα δεν έχει ακόμη καθορίσει μια σειρά από ευπρόσβλητες σε νιτρορρύπανση ζώνες και δεν έχει ακόμη θεσπίσει μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νιτρορρύπανσης στις εν λόγω ζώνες», επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Κομισιόν.

Τα νιτρικά άλατα είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών και χρησιμοποιούνται ευρέως ως λιπάσματα, αλλά σε υπερβολικά επίπεδα προκαλούν σοβαρή ρύπανση των υδάτων. Η οδηγία για τη νιτρορρύπανση αποσκοπεί στην προστασία της ποιότητας των υδάτων σε όλη την Ευρώπη, με την αποτροπή της ρύπανσης των υπόγειων και επιφανειακών υδάτων από νιτρικά άλατα γεωργικής προέλευσης και με την προώθηση της χρήσης ορθών γεωργικών πρακτικών.

Τα κράτη μέλη οφείλουν να καθορίζουν τις περιοχές που είναι ευπρόσβλητες στη νιτρορρύπανση και να θεσπίζουν μέτρα περιορισμού και πρόληψης της ρύπανσης στις εν λόγω περιοχές. Τα μέτρα αυτά πρέπει να περιλαμβάνουν περιόδους απαγόρευσης κατά τις οποίες δεν επιτρέπεται η χρήση κοπριάς και χημικών λιπασμάτων, τη δυνατότητα αποθήκευσης της κοπριάς όταν δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, καθώς και περιορισμούς ως προς τη χρήση λιπασμάτων.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από τα στοιχεία για την ποιότητα των υδάτων προκύπτει ότι ορισμένες περιοχές της Ελλάδας, οι οποίες δεν έχουν επί του παρόντος χαρακτηρισθεί ως ευπρόσβλητες, στην πραγματικότητα είναι ευπρόσβλητες στη νιτρορρύπανση.

Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, καλεί επιτακτικά την Ελλάδα να αναλάβει δράση, δηλαδή να καθορίσει περισσότερες περιοχές και να εκπονήσει τα ενδεδειγμένα σχέδια αντιμετώπισης του προβλήματος.

Την 1η Οκτωβρίου 2012, η Επιτροπή απηύθυνε αιτιολογημένη γνώμη στην Ελλάδα, ζητώντας ταχεία δράση για επανόρθωση της κατάστασης. Σε απάντηση στην εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη, η Ελλάδα καθόρισε ορισμένες πρόσθετες ευπρόσβλητες στη νιτρορρύπανση ζώνες.

«Παρόλο που ο νέος αυτός χαρακτηρισμός επιπλέον ζωνών αποτελεί βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, δεν καλύπτει όλες τις αιτιάσεις που έχει διατυπώσει η Επιτροπή, δεδομένου ότι υπάρχουν και άλλες περιοχές που πρέπει να χαρακτηριστούν ως ευπρόσβλητες ζώνες ή που έχουν μόνο εν μέρει χαρακτηριστεί. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης», καταλήγει στην ανακοίνωσή της η Κομισιόν.

Ιστορικό

Η οδηγία για τη νιτρορρύπανση απαιτεί από τα κράτη μέλη να παρακολουθούν τα ύδατά τους και να εντοπίζουν εκείνα που πλήττονται ή ενδέχεται να πληγούν από νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης. Απαιτεί από τα κράτη μέλη να χαρακτηρίσουν ως ευπρόσβλητες στη νιτρορρύπανση ζώνες όλες τις γνωστές χερσαίες περιοχές που βρίσκονται στην επικράτειά τους και των οποίων τα ύδατα καταλήγουν στα ύδατα αυτά και συμβάλλουν στη ρύπανση. Οφείλουν επίσης να καταρτίζουν κατάλληλα προγράμματα δράσης για τις ζώνες αυτές, τα οποία να έχουν ως στόχο την πρόληψη και τον περιορισμό της ρύπανσης αυτού του είδους.

Τα νιτρικά άλατα, όταν φθάνουν σε υπερβολικά επίπεδα, μπορεί να βλάψουν τα γλυκά ύδατα και το θαλάσσιο περιβάλλον μέσω της διεργασίας που είναι γνωστή ως «ευτροφισμός», καθώς προάγουν την υπερβολική ανάπτυξη των φυκών με αποτέλεσμα να ασφυκτιούν οι άλλες μορφές ζωής και να προκαλείται ο θάνατος των ψαριών σε λίμνες και ποταμούς. Ο καθαρισμός του πόσιμου νερού από την περίσσεια νιτρικών αλάτων αποτελεί επίσης πολύ δαπανηρή διαδικασία.